Het VOC schip Waddinxveen verging, samen met de Oosterland, tijdens een storm in de Tafelbaai. Er stond een harde wind uit het noordwesten en vele schepen raakten in moeilijkheden. Het anker van de Waddinxveen knapte en het schip strandde: in de branding en de klippen boven de Soute rivier.

Al het scheepsvolk aan boord kwam om in de storm. Uitgezonderd 5 zwarte jongens en twee zwarte meiden. Er waren van de bemanning eerder 14 man aan land gegaan die de ramp dus ook overleefden.¹

De lading bestond uit porselein, en koper afkomstig uit Indonesië, China en Japan. Er werden ook kanonnen gevonden, en het schip was te herkennen aan deze kanonnen en het VOC-embleem.

Het vergaan van de Waddinxveen samen met de Oosterland betekende een tegenslag voor de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Twee belangrijke Nederlands-Indiëvaarders gingen verloren. Een deel van de lading kon echter gered worden en werd door het schip Noordgouw terug naar Patria vervoerd (DAS: 5990).

De Waddinxveen werd in 1691 in Rotterdam gebouwd.

De Waddinxveen werd opgegraven door maritiem archeoloog Bruno Werz in opdracht van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg en SAHRA. Bruno Werz schreef een boek over zijn onderzoek naar de wrakken van het Waddinxveen en Oosterland.

Kaart van de Tafelbaai uit 1784.

Het wrak is beschermd op grond van de National Heritage Resources Act, No. 25 van 1999. Deze wet heeft ook betrekking op historische scheepswrakken. De site mag niet worden verstoord zonder toestemming van de South African Resources Agency (SAHRA) en artefacten uit het wrak mogen niet worden verhandeld zonder toestemming van de SAHRA.

• Werz, Bruno E.J.S. (2004)
  'Een bedroefd, en beclaaglijck ongeval'. De wrakken van de VOC-schepen Oosterland en Waddinxveen (1697) in de Tafelbaai
  Zutphen, Walburg Pers
• DAS 5973.2
• La Grange, L., Williams, B.L., Gribble, J. Manders, M.R., Derksen, L.F., Brouwers, W.F.G.J. (2024)
  Dutch Shipwrecks in South African Waters: A Brief History of Sites, Stores and Archives [Unpublished]
• Dagregister Kaap , 24-5-1697
• Stadsarchief Rotterdam, 18
  ref. no. 1339, pp 66-67