Achtergrond

Een aantal scheepswrakken zijn geïdentificeerd in de Oranjebaai van Sint Eustatius, die namen hebben gekregen die beginnen met SE.

SE-505 bevindt zich ongeveer 60 meter ten oosten van SE 504 en is onderdeel van de 'Triple Wreck' duiklocatie. De vindplaats is 109 meter lang en 25 meter breed en ligt in een noord-zuid richting langs de centrale as. Het wrak ligt op een zanderige bodem op een diepte van 20 meter en bestaat uit een ballasthoop waarvan de gehele westelijke kant bestaat uit verspreide ballast. Men denkt dat dit gebeurd is toen de zijkant van het schip openbrak tijdens het natuurlijke afbraakproces van het wrak. De hopen ballaststenen zijn geheel begroeid met een variëteit aan sponzen en koralen en worden bewoond door grote aantallen vissen en ongewervelden. Het grootste deel van het hout is vernietigd door paalworm (Teredo navalis), een zoutwatermossel die berucht is doordat deze door hout heen eet. De noordelijke en zuidelijke kanten van de vindplaats, en ook de gehele oostelijke kant, steken ongeveer 1 meter boven de zeebodem uit. Het zuidelijke deel bevat een dubbele set ankerkettingen en een metalen object dat bij een anker gehoord zou kunnen hebben.

Kathryn Bequette

Er zijn geen opgravingen uitgevoerd op deze vindplaats en het beperkte onderzoek dat in 1987 en 1988 uitgevoerd is door de Universiteit van East Carolina leverde niet genoeg bewijs op om conclusies te trekken over dit vaartuig, zoals leeftijd, oorsprong en soort (Bequette 1992, p. 138).

• Kathryn Bequette (1992)
  An Archaeological Reconnaissance of the Anchorage, Seawalls, and Shipwrecks within Oranje Bay, St. Eustatius, Netherlands Antilles
  East Carolina University
• Ruud Stelten (2019)
  From Golden Rock to Historic Gem: A Historical Archaeological Analysis of the Maritime Cultural Landscape of St. Eustatius Dutch Caribbean
  Leiden: Sidestone Press