De 'Sara Cecilia' was een walvisvaarder uit Hamburg.

In het vroege voorjaar van 1777 voer - net als elk jaar - een vloot van Europese walvisvaarders (o.a. Nederlandse-, Engelse-, Duitse- en Deense schepen) naar de arctische wateren rond Spitsbergen en Groenland om walvissen en robben te jagen. De reis van 1777 zou echter uitmonden in een van de grootste rampen uit de geschiedenis van de walvisvaart.

Rijksmuseum RP-P-1907

De ramp is in detail beschreven door een aantal overlevenden die een dagboek bijhielden en dat later publiceerden. Jürgen Röper Kuiper op het schip ‘Sara & Cecilia’. Onafhankelijk van elkaar beschrijven ze de ondergang van de schepen en de barre overlevingstocht daarna.

Jürgen Röper was kuiper op de Sara & Cecilia hij hield een dagboek bij en publiceerde dat later hij verhaald dat het schip op 24 juni in het zicht van Groenland bij de baai Geel Hamkes vast kwam te zitten. Op zich was dat niet ongewoon. 5 schepen bleven vast zitten te weten: Zwei Hermanns, Jacobus, Mercurius, Frau Clara en de Sara & Cecilia. (Röper, 49) Twee maanden later zaten ze nog vast in het ijs op 20 augustus ging het heftig stormen en het ijs brak en ging gevaarlijk kruien. Dat was het moment waarop het gevaarlijk werd. Twee schepen werden verpletterd door het ijs: De Jacobus en Zwei Hermanns . De Mercurius, Sara & Cecilia en Frau Clara bleven nog drijven. De geredde bemanning van de twee vergane schepen werd verdeeld.

De Sara Cecilia was ook zwaar beschadigd maar men kon het nog min of meer repareren. Commandeur Pieters overleed 20 september door scheurbuik en uitputting. Op 30 september kwam weer een heftige wind uit het oosten en gingen de drie overgebleven schepen verloren. Men had volgens Roper nog steeds Gael Hamkes en het eiland island in het gezicht. Zie voor het hele verhaal Groenlandse scheepsramp, 1777

• Jürgen Röper (1778)
  Kupfers Jürgen Röper auf dem Schiffe genant Sara Cecilia
  Die arktische Fischerei der deutschen Seestädte
  pp 49,50