De Rachel was een slavenschip in dienst van de West Indische Company (WIC).

De Rachel was onderweg van Texel naar West Afrika in juni 1704. De Republiek was toen in oorlog met Frankrijk.* Franse kapers waren in 1704 extra actief in het Engelse Kanaal. Veel Nederlandse schepen werden buit gemaakt en opgebracht naar Franse havens (St. Malo).

In de Franse kaperactie van 6 juni werden De Rachel, Tijger, Margaretha Catharina veroverd.

ter oorsake dat het schip de Rachel in hebbende een Cust Cargasoen ter somme van ƒ63428„— door de Francen op de Custe is genomen

Driehoek handel
De term driehoekhandel beschrijft de routine die sinds begin 17e eeuw de trans-Atlantische slavenhandel kenmerkte. Het was een handelsroute die drie continenten met elkaar verbond: Europa, Afrika en Amerika.
Europese schepen vervoerden goederen (zoals wapens, textiel, alcohol, koper en kralen) naar West-Afrika. In Afrika werden deze goederen geruild voor 'tot slaaf gemaakten', die vervolgens naar Amerika werden vervoerd.
In Amerika werden de slaven verkocht aan plantage-eigenaren, en de opbrengst werd gebruikt om koloniale producten (zoals suiker, katoen, tabak, koffie, rum en goud) re kopen die dan naar Europa werden verscheept.

De WIC werd zwaar getroffen tijdens en na de Spaanse Successieoorlog. Na de Vrede van Utrecht (1713), die een einde maakte aan de Spaanse Successieoorlog, kreeg Engeland het Asiento de Negros (monopolie op de slavenhandel naar Spaans-Amerika). Dit was een zware klap voor de WIC, die hiervoor een belangrijk deel van haar inkomsten uit de slavenhandel haalde.

*) Spaanse Successieoorlog (1701–1714):
Was een Europese oorlog om de opvolging van de kinderloze Spaanse koning Karel II, waarbij Frankrijk (Lodewijk XIV) en Oostenrijk (Habsburgers) streden om de controle over het Spaanse Rijk. De oorlog betrok grote mogendheden zoals Engeland, de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden en Portugal, en eindigde met de Vrede van Utrecht (1713), die de machtsbalans in Europa herdefinieerde.